Bir Fahişenin Akıl Hastanesindeki Günlüğü

Tiyatro sahnesinde, damgalanmış bir kadının iç dünyası okura/seyirciye doğru yakın plan ilerler. Anıların ve kuruntuların iç içe geçtiği anlarda, geçmişin izleri ile bugün arasında görünmez bir bağ kurulur. Özgür irade, önyargı ve yalnızlık temasının keskinleştiği bu hikâye, izleyiciyi rahatsız edici sorularla baş başa bırakır. Gerçeğin ne olduğu ve kimin kimleri yargıladığı sorgulanırken, acı ile umut arasındaki salınım hissedilir. “Bir günlük” gibi akan sahneler, toplumsal dışlanmayı ve insanın kırılganlığını güçlü bir dille görünür kılar.